Muhtesem Fotograflar!

yıllar önce de soho uydusu güneşin içini dinlemişti ;) bunlar da onun duydukları

GÜNEŞ SİSTEMİ
Bu yazımda Güneş Sistemi hakkında yeni ve değişik bilgiler verecek değilim.
Sadece bir noktayı değerlendirmek istiyorum.
Bill Bryson’un Hemen Her Şeyin Kısa Tarihi adlı çok güzel bir kitabı vardır.
O kitaptan aldığım bazı bilgiler,benim uzayı birazcık kavramama çok yardımcı oldu.
Güneşin kendisi,gezegenler ve topluca Güneş Sistemini öğrenmek için ne yaparız?
Kitaplara,dergilere ve internetteki adreslere bakarız.
Buralarda gördüğümüz,Güneş ve gezegenleri gösteren küre şekilleridir.
Hepsi de yanyana duran küçüklü büyüklü 9 tane küre.
Ama gerçek uzaydaki durum böyle midir?
Bu kürelerin arasındaki uzaklık, elbette uzaydaki gerçek konumları ile aynı oranda değildir.
Gezegenlerin, uzaydaki birbirlerine olan gerçek uzaklıklarını dev bir posterde bile gösteremeyiz
Hatta birkaç tane dev posteri yanyana bile koysak gene de gerçek uzaklık oranlarını yansıtamayız.
Hele gezegenlerin gerçek boyutlarını da düşünürsek,işin içinden hiç çıkamayız.
Gene de Güneş Sisteminin küçültülmüş bir şemasını çizmeye çalışalım.
Yerküre’nin çapını bir bezelye tanesinin çapına indirsek bile,Jupiter’in uzaklığı 300 metredir.
Plüton ise 2,5 kilometre ötede kalır.Çizeceğimiz bu şemada bir bakteri kadar küçüleceği için onu zaten göremeyiz.
Aynı ölçekte,bize en yakın olan yıldız, 16.000 kilometre ötede kalır.
Şimdi gezegenlerin en büyüğü olan Jupiter’i bir nokta kadar küçültelim.
Boyut olarak orantılarsak Plüton bir molekül halini alacak ve bu durumda bile 10 metre uzağımızda kalacaktır.
Gezegenler için birkaç özellik sayalım:
Örneğin Jupiter ile Neptün arasındaki uzaklık,Jupiter’in bize olan uzaklığının 5 mislidir.
Neptün o kadar uzaktır ki Jüpiter’in aldığı güneş ışığının sadece yüzde üçünü alır.
Dünyadan göndereceğimiz bir ışık demeti Plüton’a 7 saat sonra ulaşır.
Oysa Güneş’ten çıkan bir ışının bize ulaşması sadece 8 dakikadır.
Plüton’dan Güneş’e bakan biri,onu bir toplu iğne başı gibi görür.
Şimdi dünyadan kalkan bir uzay gemisine binip yola çıktığımızı varsayalım.
Plüton’u geçip yolumuza devam ediyoruz.
Sakın Güneş sisteminden çıktığımızı zannetmeyin.
Bir kitap veya derginin şemasında Plüton son sınır gibi gösterilir ama gerçek öyle değildir.
Hatta orası kıyıya yakın bile değildir.
Zira yolun ancak 50 binde birini aşmış bulunuyoruz.
Önümüzde tam iki ışık yılı sürecek bir bölge uzanmaktadır.
Dikkat edin:İki ışık yılı.İki yıl değil,iki ışık yılı.
Güneşin kendisi,9 tane gezegen,bütün uydular,kuyruklu yıldızlar,bütün bunları bir araya getirin.
Hepsi Güneş sisteminin trilyonda biridir.
Plüton’un Güneş etrafındaki bir kez dönüşü 248 yıl sürer.
İsa’nın doğumundan itibaren dünyamız, Güneş’in etrafında 2007 kez dönmüş durumda.Plüton ise 8 kez.
Bu anlattıklarımız sadece Güneş Sistemi ile ilgilidir.
Güneş Sistemi ise bizim galaksimizde bir toplu iğne başı gibi kalır.
Diğer galaksileri de düşünürsek uzayın ne olduğu hakkında birşeyler anlar gibi oluruz.

@nestor' a katılıyor ve daha ayrıntılı bilgi almak isteyenlere Patrick Moore' un yayımladığı Gezegenler kılavuzu adlı kitabını okumanızı tavsiye ederim...

Güneşin üç Boyutlu Resimleri...